İnsanlara gerçek sahiplik verin, sahte sorumluluk değil

İyi insanları işe alıyorsun ama onlar tam olarak uymuyorlar. Onları bırakırsan ne olur? Aslında yapmak istediğin, o kişinin yeteneklerini işe uydurmak ve onunla çalışmaya devam etmek.

Ürün sahipleri şirketin ve büyümesinin merkezinde yer alırlar. Ürünün, bu iş bölümünün ve müşterilerin mutlu olmasından sonuna kadar sorumludurlar.

Kültürümüz gerçekten ürün odaklı. Karmaşık bir stratejimiz olduğu için karmaşık bir yapımız da gerekli oldu. Bu da çok sayıda ürün yöneticisine ve onlara verdiğimiz özerkliğe işaret ediyor. Böylece ürün yöneticileri adeta mini CEO'lar gibi hareket edebiliyorlar.

Evren, isteğinize göre şekillendirilebilir. Organizasyonlar çok akışkan ve yetenekli, güdülenmiş bireyler etrafında yapılanmayı seviyorum.

Tamamen çapraz işlevli ekiplerimiz var; mühendis, data analisti, tasarımcı, operasyon yöneticisi vb. tüm gerekli fonksiyonlardan oluşuyorlar. Ve ürün sahibi her zaman ekibin tüm üyelerinin doğrudan yöneticisi.

"Seviyeler" geleneksel şirketlerdeki yönetim hiyerarşisi katmanlarını ve çalışanların daha fazla sorumluluk ve kapsama sahip olmak için tırmanmaları gereken bu seviyeleri ifade eder.

Amaçladığımız şey, gerçekten çok fazla seviye olmaması ama çalışanların başlangıçtan itibaren daha çok alana sahip olabilmeleri. Bu birçok kişi için daha ilgi çekici olabilir.

'Ürün odaklı büyümeyi' ya da 'ürün odaklı satışı ve pazarlamayı' yapacağım demenin en kötü yanı, ürünün kendi satışından sorumlu olmaması. Bu, 6 ay içinde başarısızlığa mahkûm eder.

Ürün yöneticilerini neye göre sorumlu tutuyorsunuz? Müşterileri daha iyi anlayıp bu stratejik içgörüleri yükseltmekle mi, yoksa bunları başkalarına aktarıp onların da değer yaratmasını sağlamakla mı?