प्रमाणीकरण सगळे नष्ट करते - तुमच्या नेतृत्व शैलीत बदल करा किंवा अयशस्वी व्हा

जोपर्यंत सर्व लोक सक्रियपणे काम करीत आहेत, सक्रियपणे सहकार्य करीत आहेत आणि सक्रियपणे कष्टपूर्वक काम करीत आहेत असे मानलं जातं, तोपर्यंत मोठ्या संस्थांमध्ये प्रवास करणं कठीण होतं हा मूलभूत डायनॅमिक आहे. या समन्वयाचा खर्च जसजसा लोकांची संख्या वाढत जाते तसतसा वाढत जातो.

जेव्हा कंपनी खूप लहान असते तेव्हा तुम्ही ती चालवू शकता, ती स्पोर्ट्स कारप्रमाणे फिरवू शकता. एक संस्थापक म्हणून तुम्हाला फिरवण्याची मुभा असते. कोणीही म्हणत नाही 'तो ती का फिरवतोय?' पण जसजसी कंपनी वाढते तसतशी ती एका मोठ्या रीगमध्ये बदलते आणि जर तुम्ही स्पोर्ट्स कारप्रमाणे मोठ्या रीगला चालवलंत तर तुम्हाला स्वतःसाठी आणि इतरांसाठी धोका निर्माण होईल आणि इंजिन तुटेल.

वरिष्ठ व्यवस्थापक आणि संचालक यांच्यातील फरक हा कसे नेतृत्व करावे आणि कोणते काम करावे या गोष्टींशी निगडीत आहे. तुम्ही कार्यक्षम म्हणून वरिष्ठ व्यवस्थापक होऊ शकता पण संचालक होण्यासाठी इतरांवर प्रभाव पाडणे, समन्वय साधणे आणि स्वत:ला सर्व तपशीलांमध्ये गुंतवून न ठेवणे हे महत्वाचे आहे.

मला सर्वात महत्वाची गोष्ट असे वाटते की आम्ही मोठ्या स्वातंत्र्यासह काम करण्यास सक्षम असलेले योग्य लोक नेमावेत. कोणत्याही कार्यक्षम संस्थेला प्रत्येक दिवस हजारो निर्णय घ्यावे लागतात. सर्वात महत्वाची गोष्ट ही आहे की आम्ही योग्य लोक नेमावेत.

त्यांना नक्कीच 2 आणि 3 पट नेते नेमावेत ज्यांनी पुढील वाढीचा टप्पा पाहिला आहे, कारण ते आधीच येईल.

स्पोटिफायचे मुख्य उत्पादन व तंत्रज्ञान अधिकारी गुस्ताव सोडर्स्ट्रोम यांच्या बोलण्याचा संदर्भ आहे.

जर तुम्ही कंपनीच्या संरचनेत आणि नेतृत्वात काही स्वायत्तता ठेवला तर जर तुमच्या संघटनेत अत्यंत लहान लोक असतील तर या स्वायत्तता फक्त उष्णता निर्माण करेल. सौ वॉक्स असतील जे सौ वेगवेगळ्या रणनीतीवर चालतात.

वर्षात 100%हून अधिक वाढ करणे हा एक वाईट विचार आहे. 50% ही सर्वात आनंदी वाढ दर आहे, 100% वाढ व्यवस्थापनीय आहे. तुम्ही दुप्पट करून घेतलेत तर तुम्ही वेदनादायक परिस्थितीसाठी स्वत:ला नोंदवून घेत आहात.

त्यात समस्या म्हणजे जर तुम्ही संस्था मधील स्वायत्तता खूप खाली केलेली असेल आणि तरीही खूप कनिष्ठ संस्था असेल, तर तुम्ही केवळ उष्णता निर्माण करणार आहात. तुम्ही शंभर स्क्वॉड असलेली शंभर संस्था निर्माण करणार आहात.