अपयशाचा भय स्पर्धेपेक्षा जास्त व्यवहार अडवतो

आपल्या विक्री व्यवहारांच्या बहुतेक भागात आम्ही स्पर्धेला नव्हे तर निर्णय घेण्यास असमर्थ असल्याचे गमावत आहोत. आणि तो निर्णय न घेण्याचा भय यातून निर्माण होतो. FOMO वाढवणे 87% वेळा उलट परिणाम देते. ते चुकण्याचा भय असतो, गमावण्याचा नव्हे.

सरासरी विक्रेत्याच्या योग्य पाईपलाइनच्या 40 ते 60% भागाला नंतर 'निर्णय न घेणे' असे म्हटले जाते.

मैट डिक्सन ने 'FOMU' को 'गलती करने का डर' के रूप में परिभाषित किया है जो व्यापक रूप से जाना जाने वाले FOMO (छूट गए होने का डर) से अलग है।

FOMU हे FOMO पेक्षाही जास्त महत्त्वाचे आहे. FOMU म्हणजे चुकण्याचा भय. जर तुम्ही ग्राहकाला कृत्रिम धास्ती देऊन क्रिया करण्यास भाग पाडू पाहत असाल, तर तुम्ही त्याला अधिक घाबरवीत आहात जो आधीच घाबरून आहे. समस्या ही आहे की तो भय त्या गोष्टीचा नाही ज्याचा तुम्हाला वाटतो तो भय आहे.

80% ग्राहक उतरण्याचा धोका कमी करण्यासाठी किंवा धोका कमी करण्यासाठी खरेदी करतात, जे स्टार्टअप संस्थापकांना समजणे महत्त्वाचे आहे. आम्ही सर्वजण शक्यता कला यावर बोलण्यात रमतो, भविष्यातील सर्व काही आम्ही अनुमोदित करू शकू, पण हे अन्य संस्थापकांसाठीच असते. सर्वसाधारण ग्राहकांसाठी, खासकरून उद्योगांसाठी, तुम्ही पुढील तिमाहीचे उत्पन्न उद्दिष्ट न गमावण्याचा धोका टाळत आहात.