प्रक्रियेचे मर्यादन इनोव्हेशनचे संवर्धन करते

वित्तीय क्षेत्रात, 'अल्फा' म्हणजे कामगिरी सुधारणा/वरीलकडील कामगिरी आणि 'बीटा' म्हणजे अस्थिरता/अनिश्चितता. मॅकिनिसने या संकल्पना व्यावसायिक प्रक्रियांना आणि टीम व्यवस्थापनावर लागू केल्या आहेत.

व्यवसायात प्रक्रिया फक्त बीटा कमी करण्याच्या उद्देशाने अस्तित्वात असते. प्रक्रिया ही प्रणालीच्या उत्पादनात अस्थिरता कमी करण्यासाठी आहे. प्रक्रियेचा दुष्परिणाम म्हणजे ती अल्फा दडपून टाकते.

प्रक्रिया, व्याख्येनुसार, बदल कमी करणारी असते. आपण ती सादर करता, कारण आपल्या संस्थेमधील बदल खूप जास्त आहेत याचे आपल्याला चिंता आहे. आपण लोकांना काही निश्चित प्रमाण पूर्ण करण्यासाठी घेऊ इच्छिता. आणि यामुळे होणारा नुकसान म्हणजे, आपण लोकांना सरासरी पातळीवर आणत असताना, आपण सर्वाधिक कार्यक्षम, सर्वाधिक रचनात्मक चिंतकांना ही सरासरी पातळीवर आणत आहोत.

बंद प्रणालीमध्ये, काळानुक्रमे उच्छेद वाढत जातो. कंपनीच्या प्रारंभिक टप्प्यांमध्ये, तुम्ही जवळपास जगण्यासाठी लढत असता. कंपनीच्या दुसऱ्या टप्प्यात, तुम्ही स्थिरावण्याला विरोध करीत असता. पण मग तिसरा टप्पा म्हणजे तुम्ही जटिलतेशी लढत असता.

मी या गोष्टीला 'न्यूनतम व्यवहार्य प्रक्रिया' असं संबोधू लागलो आहे. म्हणजेच, मी लोकांना एक साचा देतो, पण मी म्हणतो, 'पाहा, या साच्याचा वापर करा. पण जर तुम्ही त्यात बाहेर पडू इच्छित असाल, तर तुम्ही निश्चितच ते करू शकता.' आणि आता मी या साच्यांच्या शीर्षभागावर हे लिहू लागलो आहे. 'हा साचा आपल्या सांगण्याच्या प्रयोजनासाठी काम करत नसेल, तर त्याचा वापर करू नका. पण या न्यूनतम व्यवहार्य गोष्टीचा तह येथे आहे, आम्ही मर्यादेची पातळी येथे ठेवली आहे, पण कृपया जास्तीत जास्त उंची गाठण्याचा प्रयत्न करा.'

सुविधा दलों को पूर्व-परिभाषित आवश्यकताओं को बनाने दिया जाता है, जबकि सशक्त उत्पाद दलों को ग्राहकों के लिए समस्याएं खोजने और निर्णय लेने की स्वायत्तता होती है।

सक्षम उत्पादन टीम ज्या काही गोष्टी करू शकते, त्या सर्व गोष्टी वैशिष्ट्यपूर्ण टीम करू शकते आणि त्यापेक्षाही जास्त काही गोष्टी करू शकतात. आणि कधी कधी मला असे ऐकायला मिळते की, वैशिष्ट्यपूर्ण टीम पुरेसे नाही का? या प्रश्नाचे उत्तर मी कसे देईन? मला वाटते, की तुमचा अतिरेक हा असतो की, तुम्हाला खरोखर आपल्या ग्राहकांना आपल्या उत्पादनाविषयी काय वाटते हे फारसे महत्त्व नाही?