मन शरीराला अनुसरते, उलट नाही

जेव्हा ते शांत होण्याचा प्रयत्न करतात, तेव्हा ते तांत्रिक पुनर्व्याख्या किंवा संभाव्य मनोविज्ञान किंवा परिस्थितीला सकारात्मक दृष्टीकोन देण्याचा वापर करतात. पण माझ्या अनुभवात, प्राणवायू वापरून, ज्याला खाली वर म्हणतात त्या दृष्टीकोनाचा वापर करून शरीराच्या प्रक्रियांवर काम करणे हा खूप वेगवान आणि अधिक प्रभावी मार्ग आहे.

अंतर्वहन न्यूरॉन् (afferent neurons) शरीरातून मेंदूकडे संवेदनात्मक माहिती वाहून नेतात, तर उद्वहन न्यूरॉन् (efferent neurons) मेंदूतून शरीरात सिग्नल्स पाठवतात.

शरीरातून मेंदूकडे जाणारे चार पटीने अधिक नॅफरेंट न्यूरॉन्स आहेत जेव्हा मेंदूतून शरीराकडे जाणारे. म्हणून आपल्या शारीरिक प्रक्रियांचे नियंत्रण शिकून आपण वेगवान रीत्या आपली स्थिती बदलू शकतो. आणि त्यानंतर, आपली स्थिती बदलून, ती आपल्या विचारांना आणि भावनांना प्रभावित करते.

जवळजवळ 98% जण बोलण्यास सुरुवात करण्यापूर्वीच नर्वस असतात. एकदा बोलण्यास सुरुवात करताच, जवळजवळ सर्व नर्वसता दूर होते, आणि हा जवळजवळ सर्व लोकांचा अनुभव असतो.

ज्याच्याविरुद्ध आपण लढत असाल ते टिकून राहिल आणि ज्याची आपल्याला भीती वाटते ते दिसेल. जेव्हा मी असा विचार करतो की दारा मला वाईट समजू शकतो आणि मग मला वाटते की मी खरोखरच वाईट आहे, ते एक स्वत:ला-प्रतिकूल असा नकारात्मक फीडबॅक लूप बनू शकते.

प्रत्येक उद्योगातील उच्च कामगार सारखेच आंतरिक ट्रिगर अनुभवतात. ते एकटे, उदास, तणावित, चिंतित असतात पण ते त्या असहजतेचा वापर तंत्रीचे इंधन म्हणून करतात जेणेकरून प्रगती होऊ शकते.